FOUNDER: TJITSKE WEERSMA

Ik ben Tjitske Weersma, founder van Stichting 4 Smiling Faces. Opzet van de stichting was nooit het plan, noch het doel. Dat was, is en blijft voor mij altijd het welzijn van de kinderen. De rest is mij als het ware overkomen. Ik ging in 2008 gewoon een paar weken vrijwilligerswerk doen in een Nepalees kindertehuis, niet wetende dat dat mijn leven een geheel nieuwe dimensie zou geven. 

In 2009 is Stichting 4 Smiling Faces gestart door Tjitske Weersma. Dit is haar verhaal:

Ik ben Tjitske Weersma. Het opzetten van een stichting was nooit het plan, noch het doel. Het doel was, is en blijft voor mij altijd het welzijn van de kinderen. De rest is mij als het ware overkomen. Ik ging in 2008 gewoon een paar weken vrijwilligerswerk doen in een Nepalees kindertehuis, niet wetende dat dat mijn leven een geheel nieuwe dimensie zou geven. 

Na jaren hard werken, was het in 2008 tijd om mijn blik te verruimen en over de grens te kijken; ik wilde zien hoe kinderen elders in de wereld leefden. Sinds jaren vormden kinderen al het middelpunt van mijn werkzame leven. Nu wilde ik zien wat de verschillen en overeenkomsten waren tussen Nederlandse kinderen en zij die opgroeien in een totaal andere omgeving.

Omdat een deel van mijn familiegeschiedenis zich daar heeft afgespeeld, was de keuze voor Azië snel gemaakt. Van veel kanten kreeg ik het advies om naar Nepal te gaan en dat heb ik opgevolgd. Mijn avontuur begon in het Disabled Rehabilitation Center Nepal (DRC), een tehuis voor 55 kinderen met een ziekte of beperking of levend in tegenwind door familiale, sociale en/of economische problemen. Dat was een geweldige ervaring.

Het was mij al snel duidelijk dat er veel kon worden verbeterd aan de levensomstandigheden in de DRC. Dankzij steun van familie, vrienden, collegae en werkrelaties – die tot op de dag van vandaag voortduurt – is er genoeg geld ingezameld om flinke verbeteringen in dat tehuis te realiseren. In maart 2009 heb ik Stichting 4 Smiling Faces opgericht om alle inspanningen verder te professionaliseren.

Het doel was en is om het tehuis een nog betere plek te maken om op te groeien. Daarnaast ondersteunen we de kinderen ook als ze met 18 jaar de tehuizen moeten verlaten zonder dat ze een vangnet hebben om op terug te vallen.

Ik ben er apentrots op dat ik mij een onderdeel van de DRC familie mag voelen/noemen. Het feit dat de kinderen mij zien als hun moeder, grote zus en/of beste vriendin, beschouw ik als de grootste eer!

Sinds 2009 ondersteunt 4 Smiling Faces een tweede kindertehuis in Kathmandu: het Nepali Womens and Children Service Society weeshuis (NWCSS). Dit is een tehuis voor 25 tot 35 wezen, vondelingen en voormalige straatkinderen in de leeftijd van 0 tot 18 jaar. Na de aardbevingen van 2015 is een derde tehuis toegevoegd: de Lotus Family Foundation Nepal, een klein tehuis voor 14 voormalige straatkinderen die verslaafd waren aan lijm snuiven. Sinds begin 2016 steunen wij het Second Home Child Outreach Program. Dit is een buitenschoolse opvang voor 26 kansarme kinderen in Kathmandu’s buitenwijk Jorpati.

Waarom ik doe wat ik doe?

Voor veel kinderen in kindertehuizen in ontwikkelingslanden is het leven een enorme uitdaging. Zij zijn kwetsbaar door gebrek aan hulp en steun van betrouwbare volwassenen. Dat geldt nog sterker voor kinderen met een ziekte of beperking. Ik wil hen graag helpen hun weerbaarheid en zelfredzaamheid te vergroten. Zodat ze zelf kansen kunnen creëren en de mogelijkheden kunnen benutten die hen toekomen.

Schuiven naar boven
Copied!
Copied!